19 december 2011

Tutaki Beer Fluffy (ginger) heeft vier van onze zeugen gedekt. Plum zou even rust krijgen en niet gedekt worden. Dachten wij. Periodieke onthouding bleek weer eens geen veilige anticonceptie methode. Was ze nog nét berig, ipv net niet meer. Uiteraard heeft een beer zoiets wel onmiddellijk door.
Betsey houden we uit de buurt van deze enthousiaste jongeman. Fluffy staat vanuit de verte, schuimend van verlangen, naar haar te turen.
Tussen eind februari en eind maart 2012 verwachten wij tomen van Plum, June, Rosa en Lily.



Klaar voor de winter. Drie kuub voederbieten en twintig pakken voordroogkuil ingeslagen.
Betsey staat niet meer bij beertjes Oscar en Jack. Plum en Rosa (beiden drachtig) slapen nu bij de mannen. Betsey, June en Lily delen het andere veld en hok.
Betsey raakt weer mooi op gewicht, na haar laatste toom was ze (relatief gezien) wat ingevallen. Verder nog niet helemaal toonbaar, bijna kaal van het ruien.
Ons eerste veldje is (nog) groen, het tweede lijkt nu op een moeras. We zijn blij met de verharding rondom de hokken. Zo vermijden we het ‘drijfzand’ en kunnen onze kunes op de tegels eten.
IJzel vanochtend. Glibberende biggen en Rosa plat op haar snuit gevallen, tand door de lip. Een extra portie voederbiet biedt troost.
















.

28-11-2011

Kunekunes naar Berlijn voor stadskinderen!
Twee van onze borgjes zijn deze maand verhuisd naar stadskinderboerderij Tierhof Alt Marzahn in Berlijn. Er worden daar vooral de oude en zeldzame dierrassen gehouden. De kinderboerderij maakt deel uit van een honderden jaren oud dorpje, inmiddels ingesloten door de hoogbouw van Berlijn.
Jaarlijks genieten ongeveer 50.000 bezoekers van de dierenboerderij en daarnaast krijgen ongeveer 300 schoolklassen (stadskinderen) er projectonderwijs. De allerjongsten worden ook voorgelezen, waarbij de verschillende dieren levende figuranten zijn bij het verhaal.
We vinden het fijn dat onze kune kunes een bijdrage leveren aan de educatie én het plezier van kinderen die normaal gesproken niet/nauwelijks met boerderijdieren in aanraking komen.

 







Kunes Max en Moritz genieten intussen al volop van alle aandacht. En als ze er even genoeg van hebben trekken ze zich terug in de stal voor een dutje diep onder het stro.
Wij verheugen ons er op om de heren in de toekomst een keer in Berlijn te bezoeken.










.

6 november 2011

De biggen van deze zomer hebben allemaal een nieuw fijn thuis.
Uit de tomen van dit jaar houden we zelf twee intacte beertjes.

Plum’s biggen vertrekken de komende twee weken. We gaan ze missen; wel fijn om straks weer alle tijd en aandacht te hebben voor onze volwassen dames.













En tot die tijd houden de kleintjes ons volop bezig.
Grappig dat de biggen ons steeds vaker in de achtertuin tegemoet komen lopen.

Minder grappig als we de oprit oprijden en de hele meute (weigerend aan de kant te gaan voor de auto) vastberaden en doelgericht richting straat zien wandelen.




Opnieuw zo’n dag dat de hele buurt weet dat we varkens hebben. Acht -luidkeels protesterende- biggetjes een voor een naar het volledig omheinde, omhekte ‘isoleerweitje’ achterin de grote wei gebracht.
Als troost krijgen ze zeug Betsey als slaapgenoot, niets waar een big zo fijn tegenaan kan kruipen.

1 oktober 2011

Plum en biggen zijn ruim een week geleden verhuisd. Lekker in een hok in de wei ipv in de werpstal. Geen getut meer met warmtelampen en afgeschermde stukjes stal. Gewoon buiten, met de wroetschijf in het zand. Veel gezonder.














.

25 september

Samen met Annette en William op zondag de workshop ‘het houden van kunekunes’ gedaan, deze keer op Zwijnstein. Enthousiaste en leuke deelnemers, een stralende dag en ook de kunes waren weer in topvorm.










Foto's W. Erkens




Begin volgend jaar houden we weer een volgende workshop!

12 september 2011

Iets heel anders, maar ook erg leuk!  












Deze drie ooien assisteren sinds kort de kune kunes bij het kort houden van het grasland.
Walliser Schwarznasen, een rustig schapenras met een hoge ‘aaibaarheidsfactor’. Passen dus uitstekend bij onze varkens.  Nu op vlakke veengrond ipv de Zwitserse bergen, de meisjes lijken er niet om te malen.

8 september 2011

Vrijdagochtend begint Plum te nestelen. Na een uur of acht onophoudelijk bouwen, slopen, bouwen ligt ze eindelijk. Tijdens het werpen is Plum, net als de vorige keren, zeer geagiteerd en springt veel op en neer. Zaak om erbij te blijven om te voorkomen dat ze in haar onrust de pasgeboren biggen verdrukt. Gelukkig kalmeert Plum snel weer als wij zachtjes tegen haar praten en haar even ‘omver’ aaien. Fijn dat ze zo goed op ons reageert.
Tussen de eerste en de tweede big zit bijna vijftig minuten. De andere biggen zijn er binnen een uur. Het laatste biggetje komt samen met de placenta, hij heeft het benauwd. Met moeite krijgen we zijn ademhaling op gang.
Opnieuw negen biggen voor Plum, vijf beertjes en vier gelten. Allemaal twee piris, allemaal zwart-wit bont. Zodra de biggen geboren zijn is Plum direct de oude; ontspannen en relaxt. De biggen worden één voor één door Plum begroet met zachte, hoge geluidjes.
Het kleine manneke dat het zo benauwd had, redt het helaas niet. De vierde ochtend ligt hij dood in het nest.



















Lekker stel! Weer of geen weer, Lily en June blijven dol op ´wellness´, met name eindeloos lange modderbaden. Varkens!













De biggen van Rosa en Betsey zijn gespeend. Rosa's biggen hebben het even moeilijk (dagje diarree van de stress).  Rosa’s vorige toom werd ook prompt verkouden van ellende na het spenen. We geven ze volop aandacht, zodra we even zitten ploffen alle biggen onmiddellijk bovenop ons.













Betsey's anti-autoritair opgevoede gespuis (mams is nogal van de 'laissez faire') heeft geen enkele moeite met de overgang. De meute zwerft al weken rond over alle veldjes, gapt schaamteloos lekkers weg bij Lily en June en laat zich door geen hek of stroomdraad tegenhouden. Tegen voedertijd komen ze ons luid gillend tegemoet in de achtertuin. Gelukkig wel net zo aanhankelijk en knuffelig als de rest.











 




                                                                                                                                                                                                                                                                  
  Onbetwist de mooiste wimpers van het erf!                                        Moe van alle strooptochten.
                                           

16 augustus 2011

Emma, een dochter uit Betsey’s eerste toom, is twee jaar geworden. Van haar baasjes uit België kregen we deze verjaardagsfoto’s.






















Feestvarken! En daarna gewoon weer varken zijn.














Foto's Marc Miseur en Sabine Vincke

15 augustus 2011

Betsey’s biggen.












Rosa’s biggen.
















Leuk om de verschillen tussen de tomen te zien. Betsey’s biggen zwerven als groep uit over alle veldjes. Plum, June & Lily lijken zeer gecharmeerd van de brutale buurkinderen, ze zijn onverstoorbaar lief voor de kleintjes. Die snaaien dus ongestoord lekkere hapjes (fruit) weg bij de buurvrouwen en eten dat vervolgens op hun eigen weitje op. Als ik kom voeren rennen de biggen me al bijna in de achtertuin tegemoet.











Rosa’s biggen zijn (minstens) net zo lief en aanhalig, maar voorzichtiger. Genieten volop van onze aandacht en knuffels, maar in wei zijn ze nooit ver bij Rosa vandaan. Mama’s-kindjes. Het avontuurlijkst is ‘alleen’ een zandbadje nemen op de overgang met de grote wei. En daarna natuurlijk weer op een holletje terug naar Rosa.










.

25 juli 2011

Ooit ‘onze’ Rosa (het zusje van Plum), in haar nieuwe thuis al heel lang Rosie.... als topmodel!
Esight Photography komt voor een boek een fotoshoot doen van een groep honden. Kan het niet laten Rosie en kune-vriend Porky ook op de foto te zetten. Blijken die kunes zelfs beter te luisteren dan de honden… Zegt misschien meer over de honden?!


Sstt.. het mooie, schone is gefotoshopt! In het dagelijks leven is het gewoon een écht varken.

11 juli 2011

Op vrijdagavond komen Betsey's biggen. Zoals gebruikelijk voor Betsey weer dagen 'over tijd'.
Mevrouw is eigenlijk met de VUT. We willen zo graag een nakomeling van haar aanhouden, dus Betsey -in overleg met de dierenarts- toch nog een keer biggen laten krijgen.
Tot onze opluchting verloopt ditmaal alles zeer vlot. Alleen op het laatst wat oxitocine (weeënopwekker) hoeven spuiten omdat de placenta niet vlot genoeg afkomt. Zeven biggen, waarvan er één (een kleine, zwakke) de tweede dag verdrukt wordt. Twee zeugjes en vier beertjes.
















Bij Rosa loopt het, drie dagen later, helemaal vlekkeloos. Binnen een uurtje worden op maandagochtend vier biggen geboren. Drie beertjes en een zeugje.



Uit beide tomen houden wij zelf een beertje aan. We gaan ruim de tijd nemen om te bekijken wie van de heren in de toekomst dekbeer zal worden.
Mooi om weer mee te maken hoe onze zeugen op die speciale (zachte, hoge en snelle) toon met hun kinderen 'praten'. Hoe Betsey en Rosa, eerst de dikste vriendinnen, elkaar nu 'dreigen' niet bij elkaars kinderen in de buurt te komen. Biggetjes die samen stoeien, vechten en uiteindelijk, dronken van melk, aan de tiet in slaap vallen.

5 juli 2011

Onze borg Joe verhuist, samen met vriendin Kate, naar een nieuw thuis. Komend voorjaar hopen wij dan weer een mooie Awakino-dochter van Kate te krijgen.

We gaan een paar dagen naar de UK, o.a. om the Royal Bath and West Country Show te bezoeken. Genieten van de verschillende varkensrassen die geshowd worden. En natuurlijk vooral van de kune kune classes en de gesprekken met de fokkers. De Nieuw-Zeelandse kunekune jury vindt dat er eigenlijk teveel 'mooie' kunekunes rondlopen. En kunes 'horen' absoluut niet mooi te zijn, maar juist 'ugly'... compact en laag op de poten met een korte snoet.
Voor iedere 'class' worden de varkens liefdevol opgetut. De grootste beer wordt vooraf nog snel even 'uitgelaten', hij staat te schuimen van zoveel aantrekkelijke zeugen-dames.



Jong en oud showt trots, en met veel plezier, zijn/haar mooiste kune kune.













De 'overall champion' wordt deze prachtige en indrukwekkende Andrew beer.
 
En wat vindt een kunekune-fokster op fossielen-jacht aan het strand van de Jurrasic Coast? Juist ja, een 'shark-coprolite'. Oftewel... 200miljoen jaar oude versteende haaienpoep. Getraind oog door jarenlang varkensweitjes uitmesten? De gidsen vinden het een zeer mooi exemplaar (hint), maar we nemen onze vondst toch zelf mee naar huis.
Natuurlijk ook een dagje naar Andy en Maureen Case, fokkers van kune kunes en oxford sandy & blacks. Eindeloos veel 'pig-talk' met deze zeventigers, waarvan de ouders en grootouders al varkens hielden.

Speciaal voor mensen die kunes toch een tikkie te groot vinden........










.

1 juni 2011

Tijdens de workshop ‘het houden van kune kunes’ in maart (gegeven samen met collega-fokkers Annette Hagemeijer van Zweinstijn en William Erkens van de Willco State) heeft beeldend kunstenares Nanouk Weijnen deze prachtige foto’s gemaakt.
Plum’s tweede toom en onze lieve Bjorn Borg (die nu bij zijn nieuwe baasje Fred heet).


31 mei 2011

Weer veel nieuwe foto’s in de galerie bij ‘varkens op hun nieuwe adres’!

Plum is terug na haar date met de knappe beer Boris. Zo te zien heeft zij ons niet net zo gemist als wij haar. Eind augustus worden de biggen verwacht.

                    










 Foto’s William Erkens

10 mei 2011



Op twee na zijn al onze biggen verhuisd naar hun nieuwe thuis. We hebben de eerste foto's alweer ontvangen!
Het tweetal dat naar België zal gaan blijft nog een aantal weken hier. Ivm de export moet er bloed afgenomen worden en bij heel jonge biggen is dat (te) riskant. Niet leuk voor de nieuwe baasjes, voor ons wel fijn dat ze nog even blijven.

20 april 2011

Lente!! En dus...
… een kale rug van het verharen

……... lekker lummelen in de zon

…. schaduwnetten boven de poel omdat de fruitboompjes nog klein zijn




......... drachtige zeugen





……. met z’n allen op de grote wei







……. biggetjes die nog schoon zijn, min of meer





……’s-ochtends schoon uit bed komen……… en er dan na een paar uur zo uitzien!

23 maart 2011

Twee biggetjes van Rosa zijn vertrokken naar hun nieuwe thuis! Ze hebben vriendschap gesloten met een lammetje en liggen regelmatig met z'n drieën naast elkaar tussen de strobalen. Rosa’s derde biggetje blijft nog even hier, zij zal samen met een big van Plum vertrekken.
Rosa is uit logeren, voor een dekking door beer Guus, in Brabant. Guus is een prachtige, zwart-witte Ru-beer, opvallend mooi qua bouw. Zo zie je er maar weinig. Over een paar weken weten we of de dekking gelukt is. We kijken uit naar deze toom, we hopen dat er voor onszelf een geschikt beertje bij zal zijn.
Beer Tom heeft drie logees. Twee van onze eerste varkentjes en Emma (zus van Plum) zijn hier voor een dekking. De eerste biggen van Betsey en Jasper, bijna anderhalf jaar geleden naar hun nieuwe adres vertrokken. Fijn om ‘mijn’ varkens weer heel even thuis te hebben!
 











Onze laatste partij voordroog kuil is wat droger dan normaal. Tom at het niet, maar nu de dames het gretig naar binnen werken denkt hij daar plotsklaps heel anders over.  











De honingkleurige haarkleur van de twee jongste logees roept bij bezoek (vrouwen) nogal eens de vraag op waarom die kleur niet ‘uit een potje’ te koop is.
Plum en kleintjes genieten buiten. Beter dan een warmtelamp in het hok!
De acht biggen vragen het nodige van hun moeder. Af en toe gaat Plum maar een tijdje plat op haar buik liggen. Even geen biggen aan de tiet, even geen gezeur.















Een paar nieuwe foto's in Plum's album geplaatst.

12 maart 2011

Maandagochtend zeven maart, vroeg in de ochtend, krijgt Plum haar biggen.
Plum luiert zondag de hele dag buiten in de zon.
Zondagavond om tien uur begint een nest te maken. Voortdurend in zichzelf 'pratend' is ze daar, zeven uur lang, druk mee in de weer. ‘s -Ochtends om vijf uur gaat ze eindelijk liggen, de eerste big komt eraan. Het zijn er negen, zes beertjes en drie meisjes. Twee ginger-zwart, zes wit-zwart en twee zwart-wit.
 Eén beertje is extreem klein, ongeveer de helft zo groot als de rest. Het is een actief manneke, maar ik betwijfel of hij het redt. Dezelfde ochtend al vind ik hem dood, vlak naast Plum’s kop, terwijl de rest ligt te drinken.
De andere acht biggen doen het uitstekend. Plum is een prima moeder, haar biggen zijn mooi levendig en actief.














Een aantal nieuwe foto's in de gallery geplaatst.

3 maart 2011

Plum is deze week 'uitgeteld', aan de uier te voelen kan het nog wel even duren. Volgens Andy Case -Engelse fokker- hebben kunes over het algemeen een iets langere draagtijd (118 dagen ipv 116 dagen) dan de meeste andere varkens. Bij mijn zeugen blijkt dat tot nu toe op te gaan.
Plum vorig weekend apart gezet, ontwormd en gevaccineerd tegen e-coli. Ze staat nu in de werpstal naast Rosa, wel afgescheiden natuurlijk.

Rosa’s biggen kijken graag naar de leuke, nieuwe buurvrouw.












En dan zijn de biggen alweer zeven weken. Drinken nog graag bij hun moeder, maar eten al volop brok en fruit mee. Duidelijk te zien dat ze niets tekort komen.J













En een paar nieuwe foto’s in de gallery gezet.

16 februari 2011

Tegengekomen op internet, een aanrader!
“Deze blog is een hink-stap-sprong door de beeldende kunsten, en wel die waarin VARKENS figureren! Door de eeuwen heen hebben mensen en varkens nauw met elkaar te maken gehad. Kunstenaars hebben zich ook door de eeuwen laten inspireren door deze bijzondere verbintenis tussen mens en dier. Hoe zij hun interesse —en passie— voor varkens verbeeldden, wordt in deze blog uit de doeken gedaan. We nemen zowel het varken als de kunst waarin zij figureren serieus. Soms maken we gebruik van de getoonde kunst door onze mening erover te geven, soms nodigen we anderen uit om over een kunstwerk te schrijven. Deze blog is voor mensen die van varkens houden, van kunst houden of van de geschiedenis van de symbiose tussen dier en mens.”


“Varken.
Een hond ziet naar zijn baas op, een poes kijkt op hem neer. Alleen
het varken beschouwt de mens als zijn gelijke. En terecht. Al zijn
we familie van de apen, we leven als de varkens. Alleseters onder
elkaar. Een hapje hier, een hapje daar. Altijd op zoek. Altijd willen
weten hoe het zit.
Kijk een varken in de ogen en je ziet jezelf. Een scharrelaar, vol
onvervuld verlangen. Waartoe zijn varkens op aarde? Waar is een
varken goed voor? Alleen voor de dood?
Op een varken kun je niet rijden, melken is een uitzichtloos gedoe,
een zeug legt niet eens eieren. Een zeug legt biggen. Maar die, die
zijn ergens heel goed in. In jou aankijken. Met die blik.”
Midas Dekkers 



“De blik in de ogen van een hond is trouwhartig, in die
van een kat hooghartig, in die van een koe peinzend en in
die van een schaap nietszeggend. Maar de blik in de ogen
van een varken is ronduit veelbetekenend. Andere beesten
denken: dit mens kijkt naar me. Een varken denkt: ik kijk
naar dit mens. Dat maakt alle verschil van de wereld.”
 C.K. Chesterton

14 februari 2011

Plum's biggen!

  








Bijna vijf weken, ze groeien goed.

4 februari 2011

Met vertraging op de site... maar op 12 januari heeft Rosa gebigd!!
De nacht ervoor is Rosa extreem onrustig. Blijft, luidkeels knorrend, heen en weer lopen en slaapt geen moment. Via de stalcamera houden we haar een beetje in de gaten. Tegen de tijd dat Rosa echt gaat werpen zijn we dus allemaal al moe.J ‘s Ochtends wordt Rosa kalm, bouwt een nest en gaat liggen. Laat in de middag zijn de biggen er. Het zijn drie mooie biggen.
Eerste worpen zijn wel eens vaker klein. Zeug Betsey de eerste keer vier biggen, de keer erna tien.J Rosa krijgt twee ginger meisjes en een wit-zwart beertje.












Rosa’s drietal is gezond en levendig. Vooral het beertje is actief en nieuwsgierig. Met drinken eist meneer al snel twee tepels op. Druk in de weer met voortdurend van plek wisselen. De dames drinken gewoon rustig door en krijgen dus meer binnen.
Met stoeien en vechten, neemt ons beertje het initiatief… en delft keer op keer het onderspit. De meisjes brengen nét iets meer ‘gewicht’ in de schaal.











Nog een paar foto's van de biggen in de galerij geplaatst.