Wij wonen, met onze kinderen, op een boerderij in de gemeente Hardenberg - Overijssel, ongeveer vijftien autominuten van de Duitse grens. We hebben, naast onze zes kune kunes, twee IJslandse paarden, katten en kippen. Ooit zijn we begonnen met twee minivarkens, terwijl we -nogal onverstandig- hélemaal niets van varkens afwisten. Onze twee minivarkens hebben de moed nooit opgegeven terwijl wij, al doende, leerden hoe we ze moesten verzorgen. Op een gegeven moment kwamen we, via internet, met kunekune fokkers in contact. Nadat we hun prachtige kune kunes hadden gezien wisten we het zeker, wij willen ook dolgraag zulke varkens. Al onze varkens zijn geregistreerde stamboekdieren, we hebben ze zelf geïmporteerd uit de UK.

Waarom eigenlijk varkens?

Allereerst natuurlijk omdat het zulke grappige, vrolijke, sociale en communicatieve dieren zijn!Ieder kind kent verhalen over varkens, kan een varkentje tekenen, kent het geluid dat ze maken. Toch hebben de meeste kinderen nog nooit een echt varken gezien. In onze samenleving wordt werkelijk ieder deel van het varken gebruikt, van vlees en botten -gelatine voor snoepgoed- tot huid en haar. Desondanks lijken varkens, in tegenstelling tot andere 'boerderijdieren', onzichtbaar in ons leven.Wij vinden het belangrijk dat ook varkens zichtbaar zijn in ons landschap, dat mensen in aanraking kunnen komen met varkens, en dat de oude -minder vaak voorkomende- varkensrassen in stand gehouden worden.

'I like pigs. Dogs look up to us, cats look down on us. Pigs treat us as equals'.